Waar was het toezicht op Sterigenics?

Zoetermeer kent diverse (16) zogenaamde categorie 4 bedrijven en toch is de gemeente er klaarblijkelijk niet in geslaagd om adequaat te handhaven. We lezen dat de gemeente geen actie heeft genomen op de gemelde overschrijdingen van de norm. En die waren er al vanaf 2002. In 2006 en 2007 is volgens de gemeente zeker sprake geweest van “veel te hoge uitstoot”. Hoe het de andere jaren eraan is toegegaan weet het college nog niet.

Wat het college wel weet is dat zij in de periode van oktober t/m december 2006 toestemming heeft gegeven voor het overschrijden van de norm. Maar ook daarna zijn de overschrijdingen gewoon doorgegaan, lezen we nu. Het is toch wonderlijk dat er geen toezicht was, laat staan handhavend werd opgetreden! We praten immers niet over zo maar een bedrijfje maar een industrieel bedrijf die in de op één na zwaarste milieucategorie valt.

Gezondheidsrisico’s vallen mee, blijkt uit berekeningen van de GGD. We lezen dat omwonenden en mensen die rondom het bedrijf werken een klein gezondheidsrisico hebben gelopen. Dat is op zich een opluchting. Waar we nog geen goed gevoel bij hebben, is hoe het gezondheidsrisico was in specifieke situaties. Zo vroeg een van de omwonenden zich af wat het risico is als je er langsfietst op het moment dat het bedrijf net de calamiteitenpijp gebruikt. Als antwoord daarop werd aangegeven dat gezondheidsrisico’s zich alleen voordoen bij zeer langdurige blootstelling. Maar zowel bewoners als mijn fractie zitten dus nog wel met een aantal concrete vragen om de situatie goed te kunnen beoordelen.

De extra raadsvergadering op 21 december waar ondanks het barre weer veel bewoners op af waren gekomen, was ronduit een farce. De verantwoordelijk wethouder moest het antwoord op veel vragen schuldig blijven. “dat zoeken we uit” of “daar komen we op terug”. Zelfs de meest basale vragen moesten onbeantwoord blijven. Vragen waar wel antwoorden op kwamen waarom weinig exact, zo werd vaak gesproken over “een aantal keer” of “incidenteel”. Wij kregen niet de indruk dat de wethouder al 2 maanden bezig was met dit dossier, op teveel vragen moest hij het antwoord schuldig blijven. Wij hopen dat de wethouder bij komende commissievergadering beter beslagen ten ijs komt. Aan de buitentemperatuur zal het in ieder geval niet liggen!

Teleurstellend was ook dat de gemeente pas in actie is gekomen na een melding van een ex-medewerker van het vervuilende bedrijf. Dat was april 2009. En hoe is het mogelijk dat vervolgens een eerste bezoek van de gemeente aan het bedrijf pas eind september is afgelegd?  Men neemt dus gerust een half jaar de tijd zonder dat men toen wist of omwonenden een ernstig gezondheidsrisico liepen. De gezondheidsrisico’s lijken nu gelukkig mee te vallen maar dat wist met toen vast nog niet. Wij horen daarom graag van de verantwoordelijk wethouder waarom het allemaal zo lang heeft moeten duren voordat er echt actie ondernomen is.

“Als het kalf verdronken is, dempt men de put” luidt het gezegde. En dat geldt ook hier: nu het college zich bewust is van de ernst van de zaak wordt alles uit de kast gehaald om herhaling te voorkomen. Nog nooit was het toezicht zo streng zoals het nu is! Wij hebben dan ook nu het vertrouwen dat adequaat gehandhaafd wordt. Dat betekent echter niet dat voor ons de kous af is. Er staan nog veel vragen open die beantwoord moeten worden. Wij willen weten hoe dit allemaal zo ver heeft kunnen komen. De bestuurlijke verantwoordelijkheid zullen wij nadrukkelijk aan de orde stellen.

Robin Paalvast – D66

Deel via: